Dag van de Fysiotherapeut

19 dec 2018
Hoe enthousiast we ook waren over het gedragsveranderingsverhaal van Martin Appelo op de verdiepingsdagen begin dit jaar in April, we bleven nog wel wat vragen zitten.

Congres Dag van de Fysiotherapie; op herhaling met Martin Appelo

Het merendeel van de deelnemers vertelden namelijk ná de presentatie het erg herkenbaar te vinden dat een groot deel van hun patiëntenpopulatie helemaal niet in de “veranderstand” staat. Tegelijkertijd werd ook expliciet aangegeven, dat als het gedachtengoed van Martin letterlijk gevolgd zou worden, een groot deel van de patiëntenpopulatie zou moeten stoppen… logischerwijs achterblijvend met de vraag; “waarom doen we dat dan niet”?
 
Om daar toch nog eens over van gedachten te wisselen met elkaar én met een deskundige op dat gebied hebben we Martin Appelo op de Dag van de Fysiotherapie opnieuw uitgenodigd. En om zijn verhaal nog eens voorbij te laten komen, maar ook om daarna met elkaar de discussie aan te gaan over wat dit nu betekent in de dagelijkse praktijk van de paramedicus. 
 
Het verhaal van Martin was net als de vorige keer prikkelend, humoristisch maar vooral erg duidelijk. Centrale boodschap; neem mensen niet in behandeling die niet bereid zijn, óf niet in staat zijn om te werken aan verandering van hun gedrag. Zijn formule én bijbehorende vragen zijn daar uitstekende hulpmiddelen bij.  
De discussie daarna was minstens zo interessant. Hoewel het altijd lastig is om met een grote groep “het gesprek” te voeren kwamen boeiende aspecten aan bod;

  • Er is geen reden om de formule van gedragsverandering niet toe te passen. De vragen die erbij horen kunnen uitstekend met behulp van motivational interviewing besproken worden. Advies van Martin; begin daar vooral mee met patiënten waarmee je vastloopt.
  • Doorgaan met therapeutisch interveniëren terwijl patiënten niet willen of niet kunnen veranderen in hun gedrag is schadelijk. Niet alleen voor jezelf; nl kans op burnout omdat je blijft trekken aan een dood paard. Maar ook voor de cliënt. Het leidt namelijk tot de suggestie dat jij als therapeut het probleem kan oplossen, waarmee je het probleem juist in stand houdt. Processen als de cirkel van valse hoop én de cirkel van liefdevolle machteloosheid maken dat je als therapeut volledig kan vastlopen en je de patiënt alleen maar zieker maakt.

Interesse in dit onderwerp en wil je meer weten? Mail naar info@kngf-nfp.nl

Bekijk: Filmpje over dit onderwerp
 
Matthijs Rumke

Trefwoorden: